Een sportpaard... voor de springsport?!

We gaan terug naar 9 januari 2016. Ik geef Gryla lange teugel. Lachend kijk ik naar Patrick, die naast ons loopt. Het was een lekker ritje na een drukke week. Dan kijkt Grýla op, haar oren gespitst. Kólga komt opgewonden richting het hek. Maar, ze stond op de paddock, dus bij dit hek van de wei kon ze helemaal niet komen...



'Shit.'
We rijden snel verder naar huis, terwijl we proberen te zien of de draden kapot zijn. Langs de paddock hangt de omheining - opgebouwd uit prikpaaltjes en een dun schrikdraad - slap. De omheining - ook prikpaaltjes - die de wei in tweeën deelt, staat nog wel. En Kólga staat dáár achter.

Kólga staat achter de tweede rij prikpaaltjes. De draad rondom
de paddock is kapot.

Enigszins verbaasd proberen we te ontdekken of ze er écht niet doorheen gegaan is. Al snel vallen de sporen op. Kólga is er echt overheen gegaan.

Het bewijs: Kólga is over de draad gegaan.

We repareren de omheining van de paddock en willen Kólga terug zetten. Terwijl ze in een gestreste bui over mij heen probeert te denderen, geef ik een brul en maak een reflexmatige beweging met mijn arm.

Stom!

Die reflex liet de spreekwoordelijke emmer flink overlopen. Kólga springt zó terug de paddock in, daarbij helaas met een hoef de draad nog rakend.

En dus staan we even later weer isolatoren op de paaltjes te klikken en de draad weer op te spannen.
Als ik mam bericht dat we - per ongeluk - een springpaard gekocht hebben, is haar eerste reactie dat we hier iets aan moeten doen. De - vaste - buitenomheining is immers niet veel hoger...

Diezelfde middag staan we in de dierenspeciaalzaak om een oplossing te kopen. Houten palen en stevige draad it is.

Inmiddels zijn we enkele weken verder. De paddock is voorzien van een stevigere omheining (daarover later meer!) en dit incident heeft zich - ik klop het af - nog niet herhaald. Laten we hopen dat Kólga Djákni dusdanig leuk vindt, dat ze daar ook niet de behoefte heeft haar kunstje te herhalen...