Een nieuw paard: de weg naar de begrazing (2)

"Bestemming bereikt."

Rechts een slagboom, links een wildhek. Voor ons een onbegaanbaar pad. En geen paard te zien. We zijn in de middle of nowhere beland, en ook nog eens de verkeerde middle of nowhere. Ik keer de combinatie. Terug over dat fietspad. Weer tussen de paaltjes door, met aan beide kanten nauwelijks ruimte over. Terug de modder door. De auto glijdt wat op zijn zomerbandjes, maar ik kan onze koers vrij goed houden. Terug naar de verharde weg. We besluiten te bellen naar degene die ons zou opvangen bij de kraal. Tja, in middle of nowhere wil het bereik van telefoons ook nog wel eens lastig doen...


Ein-de-lijk krijgen we dan iemand te pakken. Die weet ons snel te vertellen hoe we er wél kunnen komen. Over de verharde weg notabene.

De groep paarden en een stel begeleiders komt al vanuit het begrazingsgebied naar ons toe lopen. Als ze allemaal in de opvangkraal staan worden ze verdeeld in 'blijvers' en degene die mee mogen. Onze nieuwe aanwinst mag mee. Onze nieuwe aanwinst. Kólga. Onze Kólga.

Kólga in de opvangkraal.
De paarden die mee mogen met hun eigenaars staan snel op de trailer, mede door snel en doeltreffend handelen van de begeleiders. Het groepje blijvers wordt losgelaten en gaat weer terug het gebied in.

We rijden terug naar huis, met achter ons in de trailer onze nieuwe merrie. Ze staat verrassend goed stil, alleen de eerste rotonde wiebelt ze nog wat. En dan is het tijd voor een kennismaking met onze andere twee merries.